Os actuales formatos de audio

• WAV: É un formato de audio dixital normalmente sen compresión de datos desenrolado e propiedade de Microsoft e de IBM que utilízase para almacenar sonidos no PC, admite arquivos mono e estéreo a diversas resolucións e velocidades de muestreo e a súa extensión é .wav. É unha variante do formato RIFF, método para almacenamento en ``paquetes``. Utilízase principalmente co formato PCM e chega a ser utilizado por profesionales. Unha das súas limitacións e que só se pode gravar un arquivo de ata 4 GB. Non é popular en Internet, porque os arquivos son de gran compresión.
• AIFF: É un estándar de formato de audio usado para almacear datos de son para ordenadores persoais. O formato foi desenrolado por Apple Inc no 1988 baseado no IFF de Electronics Arts, moi utilizado na actualidade nos ordenadores Apple Macintosh. Os datos de audio do AIFF non están comprimidos, almaceandose os datos en big-endian e emplea o PCM. É un dos formatos líderes e está comprimido sen ningunha pérdida.
• MP3: É un formato de audio dixital comprimido con pérdida desenrolado por MPEGH para formar parte da versión 1 do formato de vídeo MPEG. O mp3 estándar é de 144 kHz e un bitrate de 317 kbps pola relación de calidade/tamaño. O seu nome é o acrónimo de MPEG-1 Audio Layer 3 e o término non se debe confundir co de reproductor MP3. A primeira extensión do mp3 foi empleada en Brandenburg no 1995.
• OGG: É un formato de compresión de son, semellante o mp3. A diferenza e que OGG é aberto e libre.
• FLAC: É un formato de compresión de son, semellante o mp3. Posúe un algoritmo de compresión. Traballa de maneira similar a ZIP.

SPDY en Google

Google está revisando as condicións máis básicas co fin de incrementala velocidade da Web. HTTP foi sempre o estándar que permitiu que os servidores web e os navegadores puideran relacionarse entre sí, transformando no noso navegador os bits e bytes ofrecidos por un creador de contenidos en una página Web. Sen embargo Google está traballando nun proxecto chamado SPDY que podería permitir velocidades moito máis altas ás que hoxe nos permite o HTTP. Aínda que é pouco probable que se de en condicións reais, en condicións de laboratorio o SPDY permitiu, según Google, cargaranse ata un 55% máis rápido. Google aclarou que non entra nos seus plans propoñer un cambio radical de HTTP a SPDY, senón máis ben un proceso de cambio gradual no que convivan os dous xuntos. Será moi interesante observar se Google pretende manter esto para mellorar Chrome ou para toda a comunidade.

Presentación sobre os sistemas operativos

Esta é a presentación que fixen na asignatura TIC sobre os sistemas operativos que coñecín nesta interesante asignatura sobre as tecnoloxías e que espero que vos guste. Un saúdo a todos

Aprobado o uso de caracteres non latinos nas direccións de Internet

Moitas veces parecenos que o Internet é moi rutinario, pero artigos coma este demostran que esta en continuo desenrolamento. Dende que apareceu Internet, no ano 1983, solo se permitiron webs con caracteres latinos. Pero a ICANN ( organización que xestiona os dominios na rede) aprobou o uso de caracteres non latinos a partir de Novembro. Esto é un paso histórico neste mundillo, xa que leva consigo a internacionalización da Rede, o que fará que sexa máis accesible. Este cambio leva consigo tamén unha gran diversidade de alfabetos o que o fai realmente complicado. Algúns países xa habían desenrolado os seus propios sistemas para poder escribir no seu idioma e que logo fora traducido. Grazas a este cambio, poderase escribir en idiomas como hebreo, hindi... e permitiralle un maior acceso a países como Corea, Rusia o nacións árabes. Na miña opinión, este cambio permitirá unha maior diversidade de culturas, o que dará lugar a un enriquecemento da cultura dos internautas que visitan a miudo a Rede. Esta información foi sacada do Diario El País.